عملکرد ضعیف و حذف از جام جهانی همراه با  استقبال قهرمانانه  از تیم فوتبال جمهوری اسلامی!

وضعیت فوتبال ایران در جام جهانی آینه تمام نمای  وضعیت حکومت جمهوری اسلامی در ایران است. شکست و ناکامی در مقابله جهانی و ادعای درو غین پیروزی و ایجاد  فضای حماسی پس از شکست.

به گزارش پناهنده نیوز، تیم فوتبالی که به عقیده بسیاری از مردم ایران  و ناظرین، در حال حاضر شایسته نام تیم ملی ایران نیست و به نام تیم فوتبال جمهوری اسلامی خوانده میشود، روز پنجشنبه ۱۱ تیر ۱۴۰۵ پس از ناکامی در مسبقات جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ از آمریکا به ایران برگشت و در کمال تعجب همگانی به عنوان قهرمان و دلاور مورد استقبال مقامات جمهوری اسلامی و عده ای از حامیان شنناخته شده جمهوری اسلامی قرار گرفت. حاصل کار این تیم سه مساوی در برابر سه هم گروهی نه چندان قدرتمند در گروه G  دور گروهی یا مقدماتی جام جهانی بود.

تیم فوتبال جمهوری اسلامی مانند دفعات قبل حضور ایران در جام جهانی،  در همان دور اول مسابقات از گروه خود حذف شد و به مرحله حذفی مسابقات نرسید. اینبار سه امتیاز حاصل کار ایران بود. در حالی که برای صعود به مرحله بعد چهار امتیاز لازم بود تا تیم بتواند قطعی به عنوان تیم سوم برتر به مرحله بالاتر صعود کند. این دوره از مسابقات جهام جهانی فوتبال برای اولین بار با حضور ۴۸ تیم برگزار میشد. به همین دلیل نخستین بار بود که علاوه بر دو تیم اول هرگروه، هشت تیم سوم گروهها نیز که امتیاز بالائی داشتند میتوانستند به دور بعد راه پیدا کنند. این موضوع شانس تیم فوتبال جمهوری اسلامی را برای صعود بیش از هر تیم ملی فوتبال ایران میکرد که در دوره های قبلی جام جهانی حاضر شده بود.

امیر قلعه نوئی مربی این تیم که با فشار حکومت و دستگاههای اطلاعاتی بارها پیش از رفتن به آمریکا در گردهمائی های حکومتی شرکت کرده بود و حرفهائی دیکته شده درباره ارادت به جمهوری اسلامی و رهبر کشته شده آن زده بود، ناگهان در آمریکا و هنگام مصاحبه های رسمی پیش از بازی به یادش افتاد که فوتبال سیاسی نیست و سیاست نباید قاطی فوتبال شود. امیر قلعه نوئی پیش از آغاز جام جهانی در یک مصاحبه با تلویزیون دولتی ایران ادعا کرده بود که اینبار حتما با کسب حداقل چهار امتیاز تیم را به مرحله بالاتر صعود میدهد و خوشحالی بزرگی را در کشور رقم میزند.

هرگز پیشبینی قلعه نوئی سرمربی تیم فوتبال جمهوری اسلامی تحقق نیافت. در یک بازی با نیوزیلند که به دلیل ضعیف بودن حریف،  تیم فوتبال  باید کسب پیروزی میکرد، بازی به تساوی دو به دو رسید. در بازی بعدی با بلژیک، نسخه ضعیفی از این تیم اروپائی قدرتمند در مقابل تیم فوتبال جمهوری اسلامی ایستاد و تیم امیر قلعه نوئی در یک روز خوب توانست با این تیم نیز به تساوی یک بر یک برسد. ناظرین فوتبالی معتقد بودند که بلژیک در آن روز بسیار بدش که یک یار اخراجی هم داد، ممکن بود با تدابیر درست قلعه نوئی شکست هم بخورد که چنین نشد. عاقبت اینبار با تیم ملی آماده مصر هم همانطور که پیشبینی میشد بازی به تساوی یک بر یک کشید.

در مجموع تیم فوتبال جمهوری اسلامی با تبدیل یک پیروزی به تساوی و یک شکست به تساوی و یک تساوی مورد انتظار، هیچ دستاوردی در جام جهانی نداشت و نتوانست به هیچ جا برسد و مانند همیشه ناکام بزرگ ملت ایران بودند که هزینه این همه را دادند و این فرصت نیز از دستشان رفت. اما تیم در بازگشت به زور تبلیغات مضحک صدا و سیما و هیئتهای عزاداری جمهوری اسلامی پیروز و حماسه ساز معرفی شد.

تیم فوتبال و بی برنامگیهایش در پیش از جام جهانی  و ناکامیها و کامیابیهای اندک و اتفاقی زمان برگزاری جام جهانی و اعلام پیروزی عجیب و غریب بعد از بازگشت از جام جهانی، آینه تمام نمای وضعیت کلی جمهوری اسلامی در ایران است. با وجود شکستهای پی در پی سنگین نظامی و اقتصادی و سیاسی و بی سابقه یکسال گذشته برای جمهوری اسلامی در ایران و جهان، همچنان صدا و سیما و هیئتهای عزاداری حکومتی اعلام پیروزی میکنند و شیپور پر سر و صدا و نکره فتحی را میزنند که کسی آن را ندیده است.

برای باقیمانده جمهوری اسلامی معنی فتح این است که هنوز فکر میکنند سقوط نکرده اند چون رژیم جایگزین را آمریکا ترجیح میدهد از میان خودشان بر سرکار بیاورد. در جبهه داخلی نیز تصور بازمانده های رژیم حاکم بر تهران این است که با کشتار و بازداشت دهها هزار نفر از مردم و ساختن روایت دروغ از جنایاتشان  توانسته اند اوضاع را تحت کنترل خود در بیاورند. غافل از اینکه نه مماشات فعلی دولت آمریکا با آنها و نه به خیابان نیامدن موقت مردم، چندان دوام نخواهد آورد و روزهای داغی در انتظار آنها میباشد.