روز جهانی اقدام و تغییر عمده و مهم در نقش ایرانیان خارج نشین پس از چهاردهم فوریه
ایرانیان خارج کشور پس از گردهمائی های بسیار بزرگ خود در شهرهای مونیخ، لس آنجلس و تورنتو از نقش فقط پشتیبان برای انقلابی که در داخل ایران جریان است، به جایگاهی فراتر دست یافتند.
به گزارش پناهنده نیوز، آخر هفته گذشته مردم داخل ایران و سراسر دنیا شاهد این بودند که به دعوت شاهزاده رضا پهلوی جمعیتهای چند صد هزار نفری ایرانیان به شکل بسیار تحسین برانگیز و شگفت آوری در سه شهر اصلی مونیخ، لس آنجلس و تورنتو و چندین شهر دیگر گرد هم آمدند و تظاهرات مسالمت آمیز سیاسی برگزار نمودند. همه این تجمعات در روز شنبه چهاردهم فوریه برابر با ۲۵ بهمن ماه برگزار شد که پیشتر از سوی رهبر دوران گذار به عنوان روز اقدام ملی در همبستگی با انقلاب شیر و خورشید مردم ایران، نامگذاری شده بود.
شاهزاده رضا پهلوی هدف از این اجتماعات را ضمن پشتیبانی از انقلاب مردم داخل ایران و همبستگی با آن در شش مورد خلاصه نمود. فشار برای درهم شکستن ماشین سرکوب در داخل ایران، فشار برای قطع منابع مالی رژیم جمهوری اسلامی، درخواست برای آزادی اینترنت در ایران، آزادی همه زندانیان سیاسی داخل ایران و آمادگی برای به رسمیت شناختن دولت انتقالی.
بسیاری از ایرانیان مقیم اروپا و سایر نقاط از دو روز قبل تلاش کرده بودند که روز چهاردهم فوریه در شهر مونیخ آلمان باشند. این همزمان بود با حضور شاهزاده رضا پهلوی رهبر دوران گذار از جمهوری اسلامی، در کنفرانس امنیتی مونیخ. به همین دلیل بدون اینکه از پیش اعلام شود همه حاضران در این گردهمائی مونیخ امیدوار بودند که شاهزاده رضا پهلوی در این جمع حاضر شود. امیدی که به ثمر نشست و نتیجه اش سخنان بسیار شورانگیزی بود که توسط شاهزاده پهلوی برای چند صد هزار مردم ایرانی حاضر ایراد شد.
شاهزاده در این گفتار خود برای ایرانیهای حاضر در مونیخ، برای همه ایرانیان خارج کشور نقش ویژه ای قائل شد در رساندن پیام مردم مبارز داخل کشور به چهار گوشه جهان و انعکاس صدای مبارزان داخل. ایشان خطاب به انبوه جمعیت حاضر گفت که به آینده فقط امید نداشته باشید بلکه ایمان داشته باشید. سپس از اتحاد مردم در ایران و سراسر جهان گفت و اعلام کرد که همبستگی بسیار بالائی در بین ایرانی ها به وجود آمده است و تفرقه ای بین ملت وجود ندارد. شاهزاده ادعای نداشتن وحدت بین صفوف ملت را فریبی از سوی بد اندیشان و عوامل ضد ایرانی دانست.
برآورد پلیس آلمان از جمعیت حاضر در گردهمائی مونیخ ۲۵۰ هزار نفر بود. بیش از این تعداد یعنی ۵۰ ۳ هزار نفر، در لس آنجلس به دعوت شاهزاده رضا پهلوی تجمع کردند و برآورد جمعیت حاضر در تورنتو برای گردهمائی روز اقدام ملی ۴۵۰ هزار نفر شد. فقط در سه شهر مذکور جمعیت ایرانی حاضر به دعوت رهبر دوران گذار از جمهوری اسلامی بالای یک میلیون نفر محاسبه شد.
در تاریخ معاصر دنیا چنین حجم بسیار زیادی از مردم ساکن خارج از یک کشور به دعوت یک رهبر سیاسی اینقدر پرتعداد تجمعی برگزار نکرده است. تجمعات جامعه ایرانیان خارج کشور در روز اقدام ملی بی شک یک رکورد تاریخی و شاید تکرار ناشدنی بود که توانست تاثیر مثبت بسیار زیادی بر روحیه مردم داخل ایران و رساندن صدای مبارزان داخل به جهانیان داشته باشد.
از سوی دیگر برگزاری چنین تجمعات با حضور گسترده مردم و نظم حاکم بر فضای آن نشان داد که ایرانیان بر خلاف تبلیغات، قدرت بسیار بالائی برای اداره امور اجرائی خود دارند و برای ابراز نظرات خود نیازی به خشونت ورزی ندارند. در مجموع ایرانیان خارج نشین ثابت کردند که در مبارزه طلبی دست کمی از هموطنان خود در داخل کشور ندارند و به همان اندازه در خواست و اراده ملی و انقلابی خود جدی هستند. همه این موارد جایگاه بسیار رفیع تر و تعیین کننده تر نسبت به قبل برای ایرانیان خارج کشور در صحنه مبارزات ملی و میهن پرستانه به وجود آورد.
