پیام از داخل ایران: غمگین نباشید، در حال جنگ هستیم. فقط صدای ما باشید! ایران در حکومت نظامی است.
پیامهای رسیده از مردم داخل ایران به خارج از کشور ضمن بیان درد و رنجهای ناشی از جو خفقان تحمیلی حکومت نظامی اعلام نشده، حاوی این نکته است که مردم همچنان از خواسته های خود پا پس نکشیده اند و در انتظار باز شدن روزنه ای میباشند تا باردیگر میلیونی به خیابانها بیایند.
به گزارش پناهنده نیوز، اینترنت برای فقط چند ساعت در روز شنبه ۲٧ دی ماه به صورت بسیار محدود و کم دامنه در برخی نقاط ایران باز شد. روز قبل از آن هم تلفنهای موبایل برای ساعاتی در برخی نقاط ایران بجز تهران امکان تماس با خارج از ایران را پیدا کردند. به همین دلیل پیامهای کوتاهی از داخل ایران به خارج از کشور رسید. بررسی این پیامها نشان میداد که مردم داخل معتقدند که نعداد کشتار معترضان بیش از آن چیزی میباشد که رسانه ها در خارج کشور اعلام میکنند. وضعیت عمومی کشور آنطور که مردم داخل ایران تعریف میکنند برقراری یک حکومت نظامی خشن است. وضعیت جوری است که ماموران مسلح حکومت تمام تلاش خود را میکنند که در دل مردم هراس ایجاد کنند.
به طور خلاصه هم در شهرهای بزرگ و هم در شهرهای کوچک پستهای ایست بازرسی و گشت بسیاری توسط حکومت برقرار شده است. به رهگذران پیاده و سوار ماموران گیر میدهند. بازرسی بدنی میکنند و در حالیکه با سلاح گرم به طرف آنها نشانه رفته اند موبالهایشان را میگیرند و چک میکنند. بسیاری از افراد را بازداشت میکنند.
ماموران حکومت نظامی به داخل بیمارستانها میریزند و به دنبال مجروحانی میگردند که ممکن است اسم آنها اعلام نشده است. افراد بسیاری از بیماران و حتی کادر درمان را بازداشت میکنند و با خود میبرند. همین ماموران حکومت نظامی مسلح به داخل اماکن عمومی که هنوز تک و توک باز هستند میریزند و هرکس را میبینند مورد اذیت و پرس و جو و بازرسی قرار میدهند و برخی را بازداشت میکنند.
بانکها و بازار در شهرها به خصوص در نواحی مرکزی به حالت نیمه تعطیل هستند. مردم در ساعات روز با عجله خود را از راههای فرعی به سر کارهایشان میرسانند و حاضری میزنند و خارج میشوند یا سریع مایحتاج روزانه خود را تهیه میکنند و به خانه برمیگردند. درهای بانکها و کرکره های مغازه هایی هم که هنوز کار میکنند نیمه بسته هستند. حکومت به کمک پاسداران، بسیجیهای مزدور، الواط و باج خورها و لاتهای محلات که اسلحه به کمر دارند و قمه در دست، همینطور نیروهای غیر ایرانی که به زبانهای عربی، افغان و پاکستانی تکلم میکنند، به وضوح تلاش دارند که در خیابانها و محلات مردم را مرعوب کنند.
از آن سو مردم به ویژه جوانان درپی آن هستند که از هر روزنه ای برای مبارزه استفاده کنند. با غروب آفتاب صدای شعارهای مرگ بر دیکتاتور و این آخرین نبرده معترضان نیروهای سرکوب حکومت نظامی را کلافه میکند. آنها بدون هیچ مجوزی مسلحانه به داخل خانه های مردم میریزند و همه جا را به دنبال پرچم شیر و خورشید نشان و عکسهای خانواده سلطنتی پهلوی میگردند. همه چیز را به هم میریزند و به ساکنان خانه فحاشی میکنند. جوانان مبارز سراسر دیوارهای محلات را پر از شعارهای مرگ بر خامنه ای، جاوید شاه کرده اند و شعار نویسی روی دیوار سرگرمی اصلی مبارزان جوان در این روزهاست.
در قبرستانها و مراکز پزشکی قانونی محشری برپاست. صدها خانواده در هر شهر هنوز دنبال جنازه های عزیزان خود میگردند. حکومتی ها مردم صاحب جنازه را سر میدوانند. از آنها میخواهند نامه ای را امضا کنند که به دروغ فرزندشان را عضو بسیج معرفی کنند. در صورت امتناع برای تحویل جنازه چند صد میلیون پول از صاحب جنازه طلب میکنند. اجازه برگزاری مراسم و ادای سنتهای رایج برای مرگ را به خانواده ها نمیدهند و مرتب آنها را تحت فشار میگذارند.
پیامهای رسیده از مردم داخل ایران به خارج از کشور ضمن بیان درد و رنجهای ناشی از جو خفقان تحمیلی حکومت نظامی اعلام نشده، حاوی این نکته است که مردم همچنان از خواسته های خود پا پس نکشیده اند و در انتظار باز شدن روزنه ای میباشند تا باردیگر میلیونی به خیابانها بیایند و کار رژیم دشمن را یکسره کنند. گوئی همه انتظار حادثه ای را میکشند که مطمئن هستند به نفع آنها همین روزها رخ خواهد داد. مردم در داخل ایران امید زیادی به هموطنان خود در خارج بسته اند و از طریق تلویزیونهای ماهواره ای که تنها راه ارتباط باقی مانده هستند فعالیتهای آنها را پیگیری میکنند.
آنچه که مردم مبارز و معترض در داخل ایران از هموطنان خود در خارج کشور انتظار دارند در پیام یک زن هموطن داخل کشور به بستگانش اینگونه خلاصه شده است: غمگین نباشید، در حال جنگ هستیم. فقط صدای ما باشید!
