نشست مونیخ،پیامدهای سیاسی و مواضع حامیان بالقوه جمهوری اسلامی
شاهزاده رضا پهلوی در نشست همکاری ملی برای نجات ایران از همه گروههای سیاسی درخواست کرد که پیرامون برنامه اش برای دوران گذار علیه جمهوری اسلامی متحد شوند.
به گزارش پناهنده نیوز، درروز شنبه چهارم مرداد برابر با ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۵ جلسه ای با عنوان “نشست همکاری ملی برای نجات ایران” در شهر مونیخ آلمان به دعوت شاهزاده رضا پهلوی برگزار شد. در این نشست که توسط تیم آقای پهلوی سازماندهی شده بود، طیف قابل توجهی از گروههای اجتماعی، سیاسی، هنری و قومی و اقلیتها گرد هم آمده بودند که بسیار بی سابقه بود. این برنامه با پوشش گسترده رسانه های فارسی زبان و بین المللی مواجه شد و ساختار منسجم و پر تنوع آن میلیونها مخاطب ایرانی در داخل و خارج کشور را صرف نظر از هر گرایش سیاسی برای ساعتها پای تلویزیونهایشان نشاند.
در این نشست چهره های شناخته شده و شناسنامه داری از گروههای جمهوری خواه وطن پرست و چپ گرایان ایراندوست شرکت کردند که بسیار مورد توجه قرار گرفت. حضور خانم شیرین عبادی فعال شناخته شده حقوق بشر و برنده جایزه صلح نوبل از طریق ارسال یک پیام، در کنار عدهای از خانوادههای زندانیان سیاسی و اعدامیان سالهای اخیر نیز نگاههای زیادی را به خود جلب کرد.
در این نشست شاهزاده پهلوی در یک سخنرانی جمع بندی از همه نیروهای ایرانی مخالف جمهوری اسلامی خواست که برنامه ارائه شده “پروژه شکوفائی ایران” توسط او ، همکاران و همیارانش را به عنوان برنامه عملی برای گذار از جمهوری اسلامی بپذیرند و در اصلاح و اجرای آن همکاری کنند.
به دنبال برگزاری این نشست در مونیخ و اقبال عمومی که از آن شد، مردان جمهوری اسلامی جلو افتادند و ترس خود را از آن با کم اهمیت جلوه دادن و هیچی نیست و خبری نبود نشان دادند. جریان چپ نما و افرادی هم که برخودشان نام ملی مذهبی نهاده اند، پشت سر مقامات جمهوری اسلامی ایستادند و مخالفت خود را با برگزاری این نشست، از طریق ناموفق نشان دادن آن و ادعای اینکه طیف وسیعی را در برنمیگرفت، ابراز کردند.
به عقیده بسیاری، مجموع عکس العملهای شتابزده ای که مخالفان نشست مونیخ نشان دادند، به عنوان یکی از مهمترین نشانه های موفقیت و اثرگذاری این حرکت سیاسی میتواند باشد. جالب اینکه پشت سر جمهوری اسلامی تقریبا همه افرادی ایستادند که به نوعی مستقیم یا غیر مستقیم در واقعه سال پنجاه و هفت و پروژه ویرانی ایران دست داشتند. از سازمان مجاهدین خلق تا اعضای سابق دفتر تحکیم وحدت و اصلاحطلبان حکومتی گرفته تا بازمانده های نهضت آزادی و حلقه مفقوده کیان.
به نظر میرسد این طیف ناهمگونی که اکنون در مخالفت با پروژه شکوفائی ایران، با وجود همه اختلافات خود گرد آمده اند، به خوبی از نفوذ شاهزاده پهلوی در افکار بخش وسیعی از ملت ایران آگاه هستند و با دیدن نمایش قدرتمند چهارم مرداد ماه مونیخ به هراس افتاده اند.
این طیف متنوع مخالف رهبری رضا پهلوی برای دوره گذار متوجه شده اند که به خاطر نقششان در “پروژه ویرانی ایران” در سال پنجاه و هفت، بعید است بتوانند پس از جمهوری اسلامی برای خود جائی مناسب دست و پا کنند و مورد اقبال عمومی قرار گیرند. بنابراین به جای اعلام برنامه و معرفی چهره های مورد وثوق خود، فقط به دنبال تخریب جایگاه و حرکتهای حامیان و رهبری اعلام شده از سوی طرفداران ” پروژه شکوفائی ایران” هستند.
