نیروهای تاریکی در شکل حکومتهای دینی تمامیتخواه
جمهوری اسلامی ایران به شکلی تکرار همان امپراتوریهای تاریکی است که با نقاب دین و عدالت دروغین بر مردم حکومت میکنند. اما همانطور که همیشه در تاریکترین لحظهها سپیدهدم نزدیکترین است بیداری مردم نوید پایان سلطه شیطان را میدهد.
افسر خلبان دکتر بهزاد معصومی
در بسیاری از جوامع وقتی قدرت در دست کسانی قرار گرفته که مدعیاند با خدا در ارتباطند یا مقدس هستند آن قدرت به یکی از تاریکترین و مرگبارترین اشکال خود تبدیل شده است.
ایران از سال پنجاه و هفت گرفتار حکومتی شده که نه تنها دین را سیاسی کرد بلکه تاریکی ذهن، سرکوب، شکنجه، فساد، تجاوز و دروغ را با عنوان دین رسمی مشروعیت داد. رفتارهایی که امروز از حکومت جمهوری اسلامی دیده میشود شباهت کامل به یک سیستم شیطانی دارد.
وارونهسازی حقیقت: کسانی که به مردم شلیک کردند قهرمان خوانده شدند و قربانیان متهم نام گرفتند. این همان تعریفی است که در فلسفه کهن از شر مطلق آمده است. وارونهسازی کامل خیر و شر. دشمنی با نور با دانش با آگاهی با حقیقت. حذف دانشگاهها سانسور کتاب. بستن کتابخانهها،جعل تاریخ، دشمنی با زن و موسیقی و زندگی. پرستش مرگ، ترویج فرهنگ خون شهادت و عزا به جای امید و شادی و آفرینش.
این نظام نه به انسانیت باور دارد نه به خدا بلکه تنها هدفش حفظ بقای خود است در قالب سیاهترین کابوسهای تاریخ. در هزاران سال تمدن بشری ما بارها شاهد ظهور چنین نیروهایی بودهایم. در مصر باستان فرعون خود را خدای روی زمین میخواند اما در نهایت در برابر نور حقیقت فرو ریخت. در روم، نرون شهر را به آتش کشید و خود را مقدس میدانست اما خاکستر سلطنتش چیزی جز نفرت بر جای نگذاشت. در قرون وسطی کلیسا علم و حقیقت را سرکوب کرد ولی رنسانس از دل همان تاریکی زاده شد.
تاریخ ثابت کرده که هرگاه نیروهای تاریکی بر زمین چیره شوند از درون مردم نیرویی برای مقاومت پدید میآید. این نیرو از آسمانها نیز الهام میگیرد. خلیل جبران نوشته بود که در کره زمین و در جنگ بین خدا و شیطان این شیطان بود که پیروز شد و بر زمین حکومت یافت. اما این جنگ پایان نیافته و روزی خداوند و لشکر نور این زمین را از تاریکی باز پس خواهند گرفت! شاید منظور او همان چرخهای باشد که در دل کهکشانها نیز جریان دارد.نبرد بین نظم و آشوب بین روشنایی و ظلمت.
انسان در این میدان تنها نیست. آنچه برخی انسانها امروز با نام بشقابپرنده یا موجودات فضایی میشناسند شاید در حقیقت همان نیروهای نور باشند که از زمانهای دور بر این سیاره نظارت دارند. انها در لحظهای که توازن هستی به خطر میافتد مداخله میکنند. در افسانههای سومری و اسناد باستانی از موجوداتی یاد شده که انسان را راهنمایی کردند و بر تاریکی شوریدند.
در سنتهای زرتشتی سخن از سوشیانت است به معنی “ناجی اخر الزمان” یا به نوعی سود رسان. در باورهای مایاها و مصریان و هندوها نیز بازگشت خدایان نور پیشبینی شده. جمهوری اسلامی ایران به شکلی تکرار همان امپراتوریهای تاریکی است که با نقاب دین و عدالت دروغین بر مردم حکومت میکنند. اما همانطور که همیشه در تاریکترین لحظهها سپیدهدم نزدیکترین است بیداری مردم نوید پایان سلطه شیطان را میدهد. مردمی که بیدار شوند دیگر دروغ نمیخرند. دیگر از ترس نمیلرزند و آن لحظه آغاز پایان است.
نیروهای تاریکی برای همیشه نمیمانند. نیروهای نور در راهاند و حقیقت این است که پایان این نبرد به سود روشنایی است چون در نهایت آنچه با قلب و آگاهی همراه است همواره پیروز خواهد شد. این آغاز عصر بازپسگیری زمین است. این بار نه با شمشیر بلکه با آگاهی. نه با خون ، بلکه با نور.
